«Αλλαγή
χωρίς να γκρεμίσουμε τη χώρα»
«Να αλλάξουμε τη χώρα χωρίς να
τη γκρεμίσουμε» είναι το μήνυμα που στέλνει η υποψήφια βουλευτής με το «Ποτάμι»
στη Β’ Θεσσαλονίκης, Κατερίνα Μάρκου. Η πρώην βουλευτής επαναλαμβάνει την
πεποίθησή της πως το «Ποτάμι» θα είναι ο καταλύτης και ο ρυθμιστής της επόμενης
ημέρας αφού θα αναγκάσει «τους δυο μονομάχους: το ΣΥΡΙΖΑ και τη Νέα Δημοκρατία
να καθίσουν στο ίδιο τραπέζι για να συζητήσουν για το χρέος». Μιλά επίσης για
το κοινοβουλευτικό της έργο τα τελευταία δυόμιση χρόνια, τα προβλήματα της
Περιφέρειάς της και εξηγεί γιατί ζητά εκ νέου τη στήριξη των συμπολιτών της.
Παρατίθεται
η συνέντευξη της Κατερίνας Μάρκου στην εφημερίδα Καρφίτσα:
Τι σας απογοήτευσε από τη ΔΗΜΑΡ και αποχωρήσατε και τι σας
γοήτευσε στο «Ποτάμι»;
Η ΔΗΜΑΡ απομακρύνθηκε από αυτό που
διακήρυττε και που με ώθησε τότε να συνεργαστώ, ότι θα λειτουργήσει ως
«υπεύθυνη δύναμη» ευθύνης και σταθερότητας. Από ένα σημείο και μετά,
περιορίστηκε να δηλώνει «παρών», χωρίς όμως ουσιαστικές αντιπροτάσεις. Το
Ποτάμι, από την άλλη, είναι ένα κίνημα ανοιχτό στους νέους ανθρώπους, στις
φρέσκιες ιδέες, στο διαφορετικό, και αντιμετωπίζει τα προβλήματα με
συγκεκριμένες, ρεαλιστικές και υλοποιήσιμες προτάσεις.
Πολλοί πολιτικοί λένε ότι έχουν κάνει έργα τα οποία ωστόσο, δεν
μπορούν να απαριθμήσουν. Μπορείτε να μας μιλήσετε με αποδείξεις (αριθμούς
και παραδείγματα) για το δικό σας έργο τα τελευταία 2,5 χρόνια; Γιατί να σας
ψηφίσει κανείς;
Αφού μου ζητάτε αριθμούς, θα σας δώσω έναν
μικρό απολογισμό της κοινοβουλευτικής μου δραστηριότητας: 47 ομιλίες στην
Ολομέλεια για κρίσιμα νομοσχέδια, 151 ομιλίες στις Επιτροπές, 287 ερωτήσεις,
αναφορές και επίκαιρες ερωτήσεις για θέματα όπως ο ΧΥΤΑ Μαυροράχης, η
λειτουργία της ΒΙΠΕ Σίνδου, η ποιότητα του νερού στο Ωραιόκαστρο και 8
συμμετοχές σε διεθνείς οργανισμούς. Όπου μπορούσα να συμβάλλω πιο ουσιαστικά,
π.χ. στην έλλειψη βιβλίων σε μία σχολική βιβλιοθήκη ή στην παροχή ιατρικών
εξετάσεων στις γυναίκες των ορεινών περιοχών, το έκανα. Και θα συνεχίσω να το
κάνω, με όποιον τρόπο μπορώ και με τις δυνάμεις που διαθέτω, για το καλό του
τόπου όπου μεγάλωσα.
Σε ποιους ψηφοφόρους απευθύνετε το «Ποτάμι» και γιατί να ψηφίσει
κανείς το κόμμα του κ. Θεοδωράκη; Τι το διαφορετικό φέρνει στην πολιτική σκηνή;
Το Ποτάμι απευθύνεται στον κόσμο που ψάχνει
την προοδευτική αλλαγή αλλά σε σταθερές βάσεις, χωρίς να γκρεμίσουμε τη χώρα.
Με αναφορές στην αξιοκρατία, στις ίσες ευκαιρίες, στις αλλαγές για
αποδοτικότερους θεσμούς, καλύτερα σχολεία για τα παιδιά μας, ταχύτερη και
καλύτερη δικαιοσύνη, ποιοτική περίθαλψη, ανταγωνιστικά Πανεπιστήμια. Παράλληλα,
το Ποτάμι είναι ανοικτό σε όλες τις πολιτικά φιλικές τάσεις που βρίσκονται και
σε άλλους χώρους. Πιστεύω ότι οι σκεπτόμενοι πολίτες θα μας βοηθήσουν, θα
πάρουν το Ποτάμι στα χέρια τους.
Ποια είναι η σχέση σας με την Εκκλησία και την παράδοση;
Στον τόπο όπου μεγάλωσα, η επαφή με την
Εκκλησία είναι κομμάτι της καθημερινότητας, της κοινωνικής ζωής. Μερικοί
θεωρούν ότι «προοδευτικός» σημαίνει να αρνείσαι τόσο την θρησκεία όσο και τη
δημιουργική ενασχόληση με την παράδοση. Πρέπει να αναγνωρίζουμε στην εκκλησία
το κοινωνικό της έργο και να το ενισχύουμε όπως μπορούμε, ανεξαρτήτως της
προσωπικής πεποίθησης του καθενός.
Προέρχεστε από μια αγροτική οικογένεια. Ποια τα προβλήματα, τα
οποία προφανώς βιώνετε εκ των έσω, των αγροτών της περιοχής σας;
Πράγματι, μεγάλωσα σε αγροτική οικογένεια
και έχω δει από κοντά τον κόπο και το μεράκι που χρειάζεται για να ασχοληθεί
κάποιος με τη γεωργία. Βλέπω ότι πολλοί νέοι, λόγω της κρίσης, έχουν επιστρέψει
στην αγροτική παραγωγή και την κτηνοτροφία. Αυτό που δεν βλέπω είναι στήριξη
από την πολιτεία. Όχι μόνο επιδοτήσεις αλλά κατευθύνσεις, επιστημονική
υποστήριξη, συνολικά μέτρα και πολιτικές που θα μειώσουν τα κόστη για τον
Έλληνα αγρότη και κτηνοτρόφο, ώστε να μπορεί μέσα από το μόχθο του να
εξασφαλίζει ένα σταθερό εισόδημα γι αυτόν και την οικογένειά του.
Γιατί θελήσατε να ασχοληθείτε με την πολιτική;
Κοιτάξτε, δεν είμαι επαγγελματίας
πολιτικός. Από 19 χρονών, εργάζομαι στον ιδιωτικό τομέα. Εκεί τα προβλήματα που
προκύπτουν πρέπει να λύνονται άμεσα και αποφασιστικά. Δεν υπάρχουν περιθώρια
καθυστερήσεων. Πάντα, λοιπόν, μου έκανε εντύπωση πώς σε μεγάλα δημόσια θέματα,
όπως η υγεία και η παιδεία, δεν προχωράνε οι αναγκαίες αλλαγές. Αποφάσισα να ασχοληθώ
με την πολιτική, ελπίζοντας να μεταφέρω την εμπειρία και την αγωνιστική
στρατηγική που ακολούθησα από τον ιδιωτικό τομέα στον δημόσιο.
