Λίγες εβδομάδες απομένουν για την διεξαγωγή των εθνικών εκλογών, εντούτοις το ποσοστό της αδιευκρίνιστης ψήφου κινείται σε ασυνήθιστα υψηλό επίπεδο. Αναμφίβολα, το τραγικό δυστύχημα στα Τέμπη επιδρά καταλυτικά στην διαμόρφωση της κατάστασης, ωστόσο υπάρχουν και βαθύτερα αίτια που οδηγούν στην ύπαρξη του εν λόγω φαινομένου.
Οι δύο ισχυροί κομματικοί σχηματισμοί και ο εν δυνάμει κυβερνητικός εταίρος τους συγκρούονται κατά βάση για την μορφή της διακυβέρνησης της επόμενης τετραετίας και όχι για το περιεχόμενο των πολιτικών που προτίθενται να εφαρμόσουν. Μέχρι στιγμής κυριαρχούν οι διαξιφισμοί για την κατοχή και τη νομή της εξουσίας, ενώ υπολείπεται η προγραμματική αντιπαράθεση.
Έτσι λοιπόν, καθίσταται απολύτως εύλογη η αποστασιοποίηση ενός σεβαστού τμήματος του εκλογικού σώματος από τις επιλογές του κομματικού συστήματος, καθώς πρόκειται για ανθρώπους οι οποίοι στην πλειονότητά τους ούτε προσεγγίζουν δογματικά την πολιτική, ούτε ανήκουν στα πελατειακά δίκτυα των φορέων της.
Κατά την γνώμη μου, η εστίαση της ρητορικής των κομμάτων σε δευτερεύοντα για τους πολίτες ζητήματα δεν βοηθά αποφασιστικά στην προσέλκυση των κοινωνικών δυνάμεων που νιώθουν ανεκπροσώπητες, αλλά σε τελική ανάλυση βολεύει περισσότερο τον Πρωθυπουργό σε σύγκριση με τους βασικούς αντιπάλους του, διότι επί του προκειμένου έχει ξεκάθαρη στρατηγική και ρεαλιστική στόχευση.
Ο Κυριάκος Μητσοτάκης αποσκοπεί στον σχηματισμό αυτοδύναμης κυβέρνησης της ΝΔ μετά την διενέργεια δεύτερης εκλογικής αναμέτρησης με το σύστημα της ενισχυμένης αναλογικής. Συνιστά κοινή παραδοχή ότι η επίτευξη της αυτοδυναμίας έχει δυσκολέψει πολύ έπειτα από το πολύνεκρο σιδηροδρομικό δυστύχημα, αλλά σύμφωνα με τα δημοσκοπικά ευρήματα είναι εφικτή οριακά υπό προϋποθέσεις.
Εν αντιθέσει με τον Πρωθυπουργό, ο επικεφαλής της αξιωματικής αντιπολίτευσης επιδιώκει την συγκρότηση κυβέρνησης συνεργασίας από τις κάλπες της απλής αναλογικής στις 21 Μαΐου.
Το πρόβλημα για τον Αλέξη Τσίπρα είναι ότι με τα ισχύοντα δεδομένα τόσο οι πολιτικοί, όσο και οι αριθμητικοί συσχετισμοί δεν ευνοούν το αφήγημά του.
Ο Πρόεδρος του ΣΥΡΙΖΑ αναφέρεται σε μια απροσδιόριστη προοδευτική πλειοψηφία, χωρίς να κατονομάζει ρητά τους κομματικούς φορείς που θεωρεί ότι θα συνεργαστούν μαζί του και δίχως να λαμβάνει υπόψη του αν υφίστανται αφενός μεν το αναγκαίο προγραμματικό πλαίσιο, αφετέρου δε η βούληση όλων των εμπλεκομένων για την υλοποίηση αυτού του εγχειρήματος.
Σχετικά με τα αριθμητικά στοιχεία, ο ΣΥΡΙΖΑ δεν προσέρχεται στις κάλπες ως φαβορί, μολονότι οφείλουμε να επισημάνουμε ότι από το 2012 και εντεύθεν οι εταιρείες δημοσκοπήσεων υποτιμούν συστηματικά την δυναμική του.
Όσον αφορά στην στρατηγική του Προέδρου του ΠΑΣΟΚ, είναι προφανές ότι βρίθει ασαφειών και αντιφάσεων.
Ο Νίκος Ανδρουλάκης αποβλέπει στην καταγραφή ισχυρού διψήφιου ποσοστού, το οποίο αποφεύγει επιμελώς να συγκεκριμενοποιήσει, δηλώνει ανοιχτός σε κυβερνητική σύμπραξη είτε με τη ΝΔ, είτε με τον ΣΥΡΙΖΑ, αλλά αποκλείει εκ των προτέρων τον Κυριάκο Μητσοτάκη και τον Αλέξη Τσίπρα από το Μέγαρο Μαξίμου.
Κοντολογίς, επιθυμεί με ένα ποσοστό 10%-12% να ορίσει τον Πρωθυπουργό της αρεσκείας του, ο οποίος θα διαθέτει μειωμένη λαϊκή νομιμοποίηση εφόσον δεν θα αναδειχθεί από την ψήφο των πολιτών, αλλά θα προκύψει κατόπιν κομματικών διεργασιών και παζαριών. Πεποίθησή μου είναι ότι η απαξίωση της κορυφαίας δημοκρατικής διαδικασίας αποτελεί μέγιστο ολίσθημα και έχω την αίσθηση πως ο Πρόεδρος του ΠΑΣΟΚ θα κληθεί στο εγγύς μέλλον, ή να αναθεωρήσει ριζικά το πλάνο του, ή να καταβάλλει προσωπικό και εκλογικό κόστος.
Εν κατακλείδι, εκτιμώ ότι η υπέρβαση της κρίσης του πολιτικού συστήματος δεν είναι εύκολη υπόθεση και για να επιτευχθεί απαιτούνται στοχευμένες δράσεις, κάποιες εκ των οποίων είναι η παύση της αυτοαναφορικής λειτουργίας των περισσότερων κομματικών σχηματισμών, η ιεράρχηση προτεραιοτήτων, η αντιστοίχισή τους προς τα κοινωνικά αιτήματα, η εκπόνηση ενός συνεκτικού σχεδίου παραγωγικής και οικονομικής ανασυγκρότησης της χώρας, η διαρκής προσπάθεια για την κατοχύρωση της αυτονομίας της πολιτικής από τις παρεμβάσεις πανίσχυρων εξωθεσμικών κέντρων και η γενναία αυτοκριτική για πράξεις, παραλείψεις και εσφαλμένες συμπεριφορές του παρελθόντος.
Βασίλειος Μόσχος
Πολιτικός Επιστήμονας
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου
Σημείωση: Μόνο ένα μέλος αυτού του ιστολογίου μπορεί να αναρτήσει σχόλιο.